Dwór murowany w Złotorii

Zlotoria, wraz z odzyskaniem przez Polskę niepodległości, stała się majątkiem państwowym, którym zarządzał Tadeusz Podbielski, szwoleżer z legionów Piłsudskiego. W 1923 r. przeprowadzona została parcelacja gruntów, które przydzielono uczestnikom wojny polsko-bolszewickiej. Największa część majątku z dworem i budynkami gospodarczymi przypadła właśnie Tadeuszowi Podbielskiemu.

Nowy właściciel niezwłocznie zabrał się do przebudowy całego założenia dworsko-ogrodowego. Najpierw rozebrał stare, drewniane budynki gospodarcze i w ich miejsce wybudował nowe. Następnie wytyczył szeroką aleję, biegnącą od szosy między Zarębami Kościelnymi a Ostrowią Mazowiecką i posadził wzdłuż niej jesiony, topole i wierzby oraz krzewy bzu i czeremchy. Od tej alei poprowadził w kierunku północnym drogę dojazdową, obrzeżając ją również jesionami i wierzbami oraz brzozami. Park, w którym rosły także drzewa owocowe, został otoczony żywopłotem. Tadeusz Podbielski do roku 1933 zamieszkiwał w starym dworze, znajdującym się w pobliżu drogi dojazdowej.

Nowy dwór postawiono w odległości kilkudziesięciu metrów od starego, po przeciwnej stronie drogi dojazdowej. Był to budynek murowany, parterowy, z wysokim, mieszkalnym poddaszem. Elewacja frontowa, skierowana na południe, zawierała facjatę z balkonem wspartym na czterech kolumnach. Przed głównym wejściem znajdował się taras, który poprzedzał owalny podjazd z kwietnikiem pośrodku. Pomiedzy podjazdem a drogą dojazdową umieszczono bramę zawieszona na dwóch murowanych słupach.

Opublikowane: Wrzesień 20th, 2018 2:04 pm, ostatnia aktualizacja: Wrzesień 21st, 2018 at 1:51 pm